|
|
| โรงเรียนเปลี่ยนชีวิต
ถนน 149 สตรีทและแกรนด์ คอนครอส เคยเป็นแดนอันตรายในแถมเซาธ์ บรองซ์ของนิวยอร์ก แต่ในวันนี้มันคือที่ตั้งของสถาบันวิทยาศาสตร์โฮสตอส ลินคอล์น โรงเรียนมัธยมสำหรับนักเรียนที่ได้ชื่อว่าไม่เอาถ่านและไม่มีวันจะเอาดีได้ ภายในโรงเรียน นักเรียนอเมริกันผิวดำและละตินกำลังคร่ำเคร่งกับโครงภาษาอังกฤษสมัยเก่า ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่มีใครซักคนในกลุ่มนี้ที่คิดว่าตัวเองจะมานั่งอ่านวรรณกรรมชั้นสูงในสมัยกลางอย่างที่ทำอยู่ แถมตอนที่จบชั้นมัธยมแปด อาจารย์ใหญ่เขียนลงในสมุดพกว่าพวกเขาอาจเรียนไม่จบ เนื่องจากคะแนนการอ่านต่ำมากและขาดความตั้งใจในการเรียน และก็ด้วยสาเหตุนี้แหละที่เด็กๆพวกนี้ถูกส่งตัวมาอยู่ที่นี่ เด็กผิวดำและละตินอเมริกันเหล่านี้คือกลุ่มที่ถูกโจมตีอย่างรุนแรงจากหนังสือ THE BELL CURVE ของริชาร์ด เฮิร์นสไตน์และชาร์ลส์ เมอร์เรย์ ซึ่งเป็นหนังสือที่มีเนื้อหาบ่งชี้ว่าไอคิวส่วนใหญ่นี้นได้จากการส่งต่อทางพันธุกรรม และผู้ที่มีไอคิวต่ำจะมีโอกาสน้อยมากที่จะประสบความสำเร็จในสังคม ดังนั้นไม่ว่าโรงเรียนกับสิ่งแวดล้อมจะดีแค่ไหนก็จะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงโชคชะตาที่กำหนดโดยพันธุกรรมที่ว่านี้ได้ แต่สถาบันนี้กลับสร้างปรากฏการณ์ที่ตรงกันข้ามกับข้อสังเกตข้างต้น คะแนนด้านการอ่านของนักเรียนแต่ละคนที่มาเรียนที่นี่เพิ่มขึ้นประมาณ 2 เท่าตัวในระยะเวลา 2 ปี อัตราการออกจากโรงเรียนกลางคันต่ำมากและจำนวนผู้จบการศึกษาก็สูง ในปี 1989 มีนักเรียนประมาณ 70% จบการศึกษาภายในระยะเวลาการเรียนปกติ ซึ่งมากกว่าเกณฑ์เฉลี่ยของนิวยอร์คทั้งหมดถึงสองเท่า และหนึ่งในจำนวนของผู้จบการศึกษานั้น คณะวิศวกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยโคลัมเบียได้รับตัวเข้าศึกษาต่อทันที ส่วนคนอื่นๆเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยฟอร์ด แฮม และมหาวิทยาลัยฮามิลตัน โฮสตอสได้รับการก่อตั้งขึ้น โดยทางการเมื่อหลายปีก่อนเพื่อให้เด็กๆในเซาธ์ บรองซ์ ที่มีความเป็นอยู่ขัดสนทางด้านสุขภาพจิตและสุขภาพร่างกาย ระบบการเรียนการสอนของที่นี่ได้รับการวางแผนอย่างรอบคอบ เริ่มตั้งแต่ครูประจำชั้นที่ได้รับมอบหมายให้ดูแลเด็กในห้องติดต่อกันเป็นระยะเวลา 4 ปี รวมทั้งมีการสอนด้านทักษะต่างๆ เช่นการใช้คอมพิวเตอร์และอื่นๆ นอกจากนั้นครูยังสอนนอกเวลาแบบตัวต่อตัวให้กับนักเรียนอีกด้วยและผลที่ออกมาก็เป็นที่น่าพอใจ และแม้ว่าแผนการสอนของโรงเรียนนี้จะอยู่ในระดับยาก แต่เด็กส่วนใหญ่ก็สามารถเรียนจบด้วยคะแนนสูง แม้แต่ผู้อำนวยการโรงเรียนเองยังประหลาดใจ ในระยะเวลา 2 ปี ปรากฏว่าเด็กนักเรียนของโรงเรียนสามารถสอบผ่านข้อสอบวิชาชีววิทยาที่ทดสอบกับนักเรียนทั้งรัฐเพิ่มจาก 9% เป็น 50 % ดอนนา ไลท์โดโนแวน ซึ่งเป็นครูคนหนึ่งของสถาบันแห่งนี้กล่าวว่า ''คุณต้องเชื่อมั่นในตัวเด็ก ซึ่งเป็นสิ่งที่เด็กๆเหล่านี้ไม่พบที่บ้านของเขา'' สแตนลีย์ มุสตาฟา เป็นตัวอย่างของนักเรียนผู้หนึ่งที่พบว่า นี่คือสถานที่ปลอดภัยอย่างแท้จริงสำหรับเขา เมื่อสองสามปีก่อนเขาถูกเพื่อนวัยรุ่นในถิ่นเดียวกันแทงเองปางตาย แต่ก็รอดมาได้ด้วยฝีมือของหมอผ่าตัด และนั่นกลายเป็นอาชีพที่เขาใฝ่ฝัน เขาบอกว่า ''เหตุการณ์นั้นทำให้ผมเป็นผู้ใหญ่ ผมไม่อยามมีชีวิตแบบจนตรอก'' เขาเลือกเรียนเคมี ชีววิทยาและยังเรียนต่อด้านรังสีวิทยาเพิ่มเติมที่โรงพยาบาลท้องถิ่น ความฝันต่อไปของเขาคือสมัครเข้าเรียนแพทย์ในวิทยาลัยการแพทย์แอตแลนตาส มอร์เฮาส์ แห่งมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย จากความสำเร็จดังกล่าวทำให้มีการจัดตั้งโรงเรียนแบบเดียวกันกับโฮสตอสขึ้นอีกหลายแห่งทั่วสหรัฐฯ ซึ่งประกอบด้วยทีมการสอนที่แข็ง สิ่งแวดล้อมที่เหมือนกับครอบครัวเดียวกัน และความไว้วางใจต่อเด็กวัยรุ่นที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียน เฉพาะในนิวยอร์คมีโรงเรียนแบบนี้อยู่ถึง 35 แห่ง และมีโครงการจะเพิ่มเป็น 50 แห่งในเร็วๆนี้ (จากหนังสือ ผู้จัดการรายวัน 2 ธันวาคม 2537) |
คลิ๊กดูรายละเอียดที่นี่:http://www.sl.ac.th |
|
โดย:
งาน: อ้างอิงแผนงาน : - อ้างอิงโครงการ : - แหล่งที่มา: http://www.dmhweb.dmh.go.th/mhc13/articles/articles12.htm |
| Vote | |
| เป็นประโยชน์ต่อผู้โพสต์เอง | ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ |
| เป็นประโยชน์ต่อฉัน | ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ |
| เป็นประโยชน์ต่อผู้ปกครอง | ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ |
| เป็นประโยชน์ต่อนักเรียน | ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ |
| มีประโยชน์ต่อทุกคน | ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ |
| |
|