มีเด็กชายตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง ชอบวิ่งเล่นรอบต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ทุก ๆ วัน เขาชอบปีนต้นไม้แล้วกินผลไม้จากต้นไม้นั้น บ่อยครั้งก็นอนหลับอยู่ภายใต้ร่มเงาของต้นไม้นั้น เขารักต้นไม้มาก และต้นไม้ก็รักเขาเช่นกัน เมื่อเด็กน้อยโตขึ้นเขาก็ไม่มาวิ่งเล่นรอบ ๆ ต้นไม้ทุกวันอีก
วันหนึ่งเด็กน้อย กลับมาหาต้นไม้ เด็กน้อยดูเศร้า มาหาฉันและเล่นกับฉันเหรอ ต้นไม้ถาม ฉันไม่ใช่เด็กเล็ก ๆ แล้วนะ ฉันต้องการของเล่น ฉันอยากได้เงินไปซื้อของเล่น เด็กน้อยตอบ แต่ฉันไม่มีเงิน ฉันให้เก็บผลไม้จากต้นของฉันไปขาย จะได้เอาเงินไปซื้อของเล่น เด็กน้อยตื่นเต้นมาก เขาเก็บผลไม้ไปหมดและจากไปอย่างมีความสุข หลังจากนั้นเขาไม่กลับมาหาต้นไม้อีก ต้นไม้ดูเศร้า
วันหนึ่งเด็กน้อยกลับมา เขาดูโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ต้นไม้รู้สึกตื่นเต้นมาก จึงถามว่า มาหาฉันและมาเล่นกับฉันเหรอ ฉันไม่มีเวลามาเล่นหรอก ฉันมีครอบครัวแล้ว ฉันต้องทำงานเพื่อครอบครัวของฉัน เราต้องการบ้าน ช่วยฉันได้ไหม ต้นไม้ตอบ ฉันไม่มีบ้าน ตัดกิ่งก้านของฉันไปสิ เอาไปสร้างบ้าน
เด็กน้อยก็ตัดกิ่งก้านทั้งหมดของต้นไม้ไป และจากไปอย่างมีความสุข อีกครั้งที่ต้นไม้ถูกทิ้งให้เดียวดายและเศร้า
วันหนึ่ง เด็กน้อยนั้นกลับมา ต้นไม้รู้สึกตื่นเต้นมาก มาหาฉันและมาเล่นกับฉันเหรอ เปล่า ฉันรู้สึกผิดหวังกับชีวิต และเริ่มแก่ขึ้น ฉันอยากแล่นเรือ เพื่อไปพักผ่อนไกล ๆ ให้เรือฉันได้ไหม ใช้ลำต้นของฉัน เอาไปสร้างเรือ ต้นไม้ตอบ เด็กน้อยจึงตัดลำต้นของต้นไม้ไปสร้างเรือ เขาล่องเรือไปและไม่กลับมาอีกเลย
หลายปีผ่านไป ในที่สุดก็กลับมาหาต้นไม้ ต้นไม้พูดว่า ฉันเสียใจ เด็กน้อย ฉันไม่เหลืออะไรจะให้อีกแล้ว ไม่มีผลให้เธอกิน ฉันไม่มีฟันจะกินแล้ว เด็กน้อยตอบ ฉันไม่มีลำต้นให้ปีนอีกแล้ว ฉันแก่แล้ว ต้นไม้บอกอีกว่า ฉันไม่มีอะไรเหลืออีกแล้ว สิ่งเดียวที่เหลือมีเพียงรากที่กำลังจะตามย ตอนนี้ฉันไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว แค่อยากได้ที่พักพิง ฉันเหนื่อยมาหลายปี รากของต้นไม้แก่ ๆ จะเป็นที่พักพิงของหนูน้อยได้ มาสิ นั่งลงข้าง ๆ ฉัน หลับให้สบาย เด็กน้อยนั่งลงข้าง ๆ ต้นไม้ดีใจ ยิ้มและน้ำตาไหล.......
ต้นไม้ในที่นี้อาจเปรียบได้กับพ่อแม่ของเรา เมื่อเราเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ เรารัก เราชอบเล่นกับพ่อแม่ เมื่อเติบโตเราเริ่มทอดทิ้งพ่อแม่ และกลับมาหาท่าน เมื่อเราต้องการบางสิ่งบางอย่าง เมื่อเรามีปัญหา พ่อแม่ก็ช่วยเหลือทุกสิ่งทุกอย่างที่ท่านทำได้ หวังเพียงเรามีความสุข
เด็กน้อยอาจกระทำกับต้นไม้อย่างใจร้าย ใจดำแต่ก็คือความจริงที่สะท้อนให้เห็นว่า พวกเรากระทำต่อพ่อแม่อย่างไรบ้าง
|
