|
|
|
ประวัติวรรณคดีไทย วรรณคดีเรื่องนี้นับว่าเป็นงานชิ้นเอกของสุนทรภู่ และอาจถือได้ว่าเป็นนิทานคำกลอนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคนี้ นับแต่การวางโครงเรื่องเป็นแบบนวนิยายของตะวันตก การวางโครงเรื่องสมบูรณ์ด้วยศิลปะอันสูงส่งและเป็นแนวคิดสร้างสรรค์ในขณะที่ยังไม่มีแนวคิดจากตะวันตกเข้ามาเลย การสร้างปมปัญหาต่างๆ สลับซับซ้อนมากจนนักวิชาการในสมัยปัจจุบันพากันวิจารณ์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในด้านการแต่งเรื่องพระอภัยมณี เรายังคงต้องค้นคว้ากันต่อไปว่าสุนทรภู่แต่งเรื่องนี้ขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 2 หรือที่ 3 หรือแต่งต่อเนื่องกัน แต่มีหลักฐานว่าท่านแต่งเพื่อถวายเจ้านายหลายๆ พระองค์ที่พอพระทัยในผลงานของท่าน เนื้อหาของเรื่อง กล่าวตั้งแต่ชีวิตเริ่มต้นของตัวละครเอกของเรื่องได้แก่ พระอภัยมณี และศรีสุวรรณ ดำเนินเรื่องราวไปจนกระทั่งตัวละครออกบวชเพราะความเบื่อหน่ายในโลกียวิสัย ส่วนเนื้อหาหลังจากนั้นได้ดีเพียงพอ จนทำให้ผู้อ่านในสมัยปัจจุบันเชื่อว่าน่าจะเป็นผลงานของคนอื่นแต่งต่อเติมเข้าไว้ ลักษณะเด่น สิ่งที่น่าสนใจมากที่สุดในการแต่งเรื่องพระอภัยมณีนี้อยู่ตรงที่ว่า พระสุนทรโวหาร (ภู่-บรรดาศักดิ์ในสมัยรัชกาลที่ 4) มีจินตนาการล้ำยุคล้ำสมัย ท่านเทิดทูนวิชาความรู้และศิลปะว่าเป็นสิ่งที่มีคุณค่าต่อชีวิต นำชีวิตให้รอดพ้นจากสิ่งต่างๆ ได้ ถ้าหากความคิดนี้ยังฝังอยู่ในจิตใจของอนุชนไทยในปัจจุบันนี้ ผู้เรียบเรียงเชื่อว่าจะช่วยพัฒนาคุณภาพของคนในชาติได้มากทีเดียว นอกจากนั้นยังแทรกความรู้เรื่องคำรับพิชัยยุทธโดยกำหนดให้นางวาลีเป็นผู้รอบรู้ในเรื่องยุทธวิธี ส่วนนางละเวงเรียนรู้ในเรื่องการปกครองบ้านเมือง นับว่าวรรณคดีเรื่องนี้ได้ยกย่องเพศหญิงให้มีฐานะและความสามารถเท่าเทียมชาย ซึ่งไม่มีกล่าวไว้ในเรื่องอื่นๆ ของไทยในสมัยนั้น ความวิเศษสุดของเรื่องอีกประการหนึ่งอยู่ตรงที่เรื่องนี้แสดงความคิดด้านการประดิษฐ์เครื่องมือเครื่องใช้ต่างๆ อันเป็นการแสดงถึงความเป็นผู้สร้างสรรค์อย่างเยี่ยมยอดของกวี |
คลิกที่นี่ |
|
โดย: งาน: งานห้องสมุด อ้างอิงแผนงาน : - อ้างอิงโครงการ : - แหล่งที่มา: http://www.srp.ac.th/student/kra/Wannakadee/literaturestory2/literaturestory.htm |
| Vote | |
| เป็นประโยชน์ต่อผู้โพสต์เอง | ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ |
| เป็นประโยชน์ต่อฉัน | ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ |
| เป็นประโยชน์ต่อผู้ปกครอง | ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ |
| เป็นประโยชน์ต่อนักเรียน | ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ |
| มีประโยชน์ต่อทุกคน | ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ |
| |
|