''ภาระหน้าที่ของเรา ไม่ใช่การแก้ไขข้อผิดพลาดในอดีต แต่เป็นการเตรียมการสำหรับอนาคต'' จอห์น เอฟ. เคนเนดี้
คนที่เป็นครูทั้งหลายย่อมรู้ดีว่า สิ่งแวดล้อมที่ไม่ดีทางบ้านจะมีอิทธิพลต่อนักเรียนเหนือความสามารถของครูที่จะกล่อมเกลาได้
ครูอาจจะใช้เวลามากมายไม่รู้จบในการคิดค้นวางแผนการสอน หรือคิดหาวิธีการเรียนรู้ที่ถูกต้อง ครูอาจจะกล่าวชมเชยนักเรียนทุกครั้งที่มีโอกาส แต่สิ่งดี ๆ มากมายที่ครูทำได้นั้น อาจเกิดขึ้นในช่วงเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงที่นักเรียนอยู่กับครู
ในแต่ละวัน นักเรียนจะใช้เวลาอยู่ที่บ้านประมาณ 15 - 18 ชั่วโมง ซึ่งบางบ้านอาจจะไม่มีอาหารดี ๆ ไม่มีความรัก ความเข้าใจ หรือกำลังใจ
ให้เด็กเลย
เด็กเหล่านี้แหละคือลูกศิษย์ของเรา
ฟังดูเหมือนครูเป็นผู้แพ้ใช่ไหม แต่มันไม่เป็นเช่นนั้น
ลองนึกุถึงอิทธิพลของเพื่อนที่มีต่อเด็กซึ่งพ่อแม่มักจะกังวลว่าลูกจะตามเพื่อนไปในทางที่ผิด ถึงแม้นักเรียนจะใช้เวลามากมายอยู่กับเพื่อนแต่ก็
ยังน้อยกว่าที่เขาอยู่กับครู ความพยายามของครูจะมีผลมากเกินกว่าที่ครูเคยรู้ เป็นที่ยอมรับกันแล้วว่าสภาพแวดล้อมมีผลอย่างยิ่งต่อพฤติกรรมของ
มนุษย์และครูเป็นส่วนหนึ่งของสภาพแวดล้อมของนักเรียนแต่ละคน
ครูจงทำตัวให้เป็นภาวะแวดล้อมที่ดี เป็นกำลังใจให้กับนักเรียน เมื่อใดที่ครูทำเช่นนี้ได้ โรงเรียนก็จะกลายเป็นที่ที่นักเรียนได้รับประสบการณ์
ซึ่งเปลี่ยนแปลงชีวิตของพวกเขา ครูต้องชี้ให้นักเรียนมีมุมมองที่สูงขึ้น เพราะอาจจะทำให้เขาอยากไต่เต้าขึ้นไปให้ถึงจุดนั้น
ข้อคิด
อย่าปล่อยให้ความกังวลถึงวันพรุ่งนี้มาทำให้วันนี้ของคุณไม่ประสบความสำเร็จ
|
